Τρίτη, Σεπτεμβρίου 04, 2007

Όταν το ΜΕ.Ρ.Α. - Ν.Α.Ρ. ανακάλυψε το Κόσσοβο στις ...Βρυξέλλες

Την Κυριακή η Καθημερινή δημοσίευσε ένα άρθρο του παπακωνσταντίνου για την αδυναμία δημιουργίας κυβέρνησης συνεργασίας στο Βελγίο και κάνει μία άμεση συσχετίση με το Κόσοβο (Τύμπανα διχοτόμησης χτυπούν στο Βέλγιο. Οι Βρυξέλλες, «πρωτεύουσα» της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, παραλύουν από τις αυτονομιστικές διεκδικήσεις των Φλαμανδών).

Ας αρχίσω από το τέλος δηλαδή από τον επίλογο του άρθρου, άλλωστε ο επίλογος είναι το κυριότερο μέρος ενός κειμένου. Ο παπακωνσταντίνου κρατάει την παράδοση των αρθρογράφων του κόμματος του και κάνει μία «βαρυσήμαντη» πρόβλεψη η οποία μάλιστα λέει πως προέρχεται από τους ψύχραιμους, δηλαδή τους αισιόδοξους:
"Είναι όντως πιθανό οι Φλαμανδοί ... να χρησιμοποιήσουν το φόβητρο της απόσχισης ως διαπραγματευτικό ατού για να εξασφαλίζουν ολοένα και περισσότερες παραχωρήσεις από το κεντρικό κράτος, ροκανίζοντας βαθμιαία τις εξουσίες του."
Χμμμ αυτό κάνουν τα φλαμανδικά κόμματα, αυτά που θέλουν περισσότερη αυτονομία, εδώ και τουλάχιστον 30 χρόνια. Ίσως ο κ. παπακωνσταντίνου να ζει ακόμα στα seventies.

Το άρθρο είναι μία πολύ καλή περίπτωση διαστρέβλωσης γεγονότων (προσβάσιμα σε όλους) για πολιτική εκμετάλλευση. Το κείμενο άλλωστε είναι ένα κλασικό παράδειγμα της συγκεκριμένης σχολής αρθρογραφίας:
- Αναφορές σε γνωστούς πολιτικούς, αποσπασματικά και χωρίς αναφορά πηγής, για να αποκτήσει το κείμενο «εγκυρότητα».
-Υπερβολή στο λόγο,΄σίγουρα η προϋπηρεσία του στο Star βοηθάει.
- Αναφορές στην ιστορία αποκρύπτοντας γεγονότα ή ερμηνεύοντας την όπως βολεύει.
- Κείμενα εντυπωσιασμού.
- Προβλέψεις, προβλέψεις, προβλέψεις, οι οποίες είτε είναι γεγονότα γνωστά εδώ και καιρό (όπως ο επίλογος), είτε προβλέψεις κάποιου που διαβάζει καφέ.
- Τέλος έλλειψη στοιχειώδους συνοχής ανάμεσα στα κείμενα. Σε ένα κείμενο λένε άσπρο αλλά σε μία εβδομάδα θα λένε μαύρο αν υποστηρίζει την ιδεολογία τους.
Στη πρώτη ανάγνωση κάποιος μπορεί να εντυπωσιαστεί, και εύκολα, αλλά αν έχει μερικές βασικές γνώσεις για το θέμα που «αναλύουν» καταλαβαίνει εύκολα πως ο βασιλιάς είναι γυμνός (δεν αναφέρομαι στον βασιλιά του Βελγίου :P).
Δεδομένου ότι διανήουμε προεκλογική περίοδο και ότι οι «αρθρογράφοι» του ΜΕ.Ρ.Α. (δελαστίκ, παπακωνσταντίνου κλπ) ειδικεύονται στην αρνητική κριτική των πάντων βρήκα μία καλή ευκαιρία να τους επιστρέψω την ευγένεια. Εν αντιθέσει όμως με αυτούς δεν είμαι εκδότης, μεγαλόδημοσιογράφος ή τηλεσχολιαστής αλλά ένας απλός πολίτης.

Ας επανέλθω στο κείμενο συνεχίζοντας από την αρχή του και συγκεκριμένα στον πιασάρικο τίτλο. Τα «τύμπανα» δηλαδή οι αιτήσεις για αποκέντρωση, ηχούν στο Βέλγιο εδώ και πολλές δεκαετίες, όσον αφορά τη «παράλυση» στο Βέλγιο οι μακροχρόνιες συζητήσεις για σχηματισμό κυβέρνησης είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Δεδομένου ότι το Βέλγιο είναι αρκετά οργανωμένη σαν χώρα τότε μάλλον δεν έχει βαρέσει διάλυση.

"Αυτή η κατ’ ευφημισμόν «εμβάθυνση των ομοσπονδιακών θεσμών» απειλεί να μετατρέψει το Βέλγιο σε εικονικό κράτος, με μόνη εξαίρεση –προς το παρόν– την εξωτερική πολιτική και την άμυνα."

Αυτό ονομάζεται Ομόσπονδο κράτος και όχι εικονικό. Υπάρχουν πολλά κράτη στον πλανήτη μας που η εξουσία της κεντρικής κυβέρνησης είναι πολύ περιορισμένη: Γερμανία, Ελβετία, Ινδία, ΗΠΑ. Όλα είναι Ομόσπονδα. Αν είναι και εικονικά δεν το γνωρίζω όπως και οι κάτοικοι τους.

"Μια κοσμοπολίτικη αστική τάξη χωρίς ίχνος εθνικής συνείδησης, που προτιμά να συνδεθεί απ’ ευθείας με την Ευρωπαϊκή Ένωση, πετώντας ως «περιττά βάρη» τις φτωχές περιοχές του εθνικού κράτους."

Ο κύριος π. αγνοεί τους δύο «κινδύνους» που αντιμετωπίζουν τα κράτη στην εποχή μας: Περισσότερη εξουσία σε τοπικό επίπεδο (από τις βασικές θέσεις της αριστεράς) και συνεργασία (άρα και μεταφορά εξουσιών) ανάμεσα στα κράτη. Μπορεί να διαβάσει το βιβλίο The New Century του Eric Hobsbawm. Θα μου πείτε πως ο Hobsbawm είναι Μαρξιστής, τι σχέση έχει το ΜΕ.Ρ.Α. με τον μαρξισμό; «Κοσμοπολίτικη αστική τάξη» συναντάς στις Βρυξέλλες και όχι στο Mechelen, άλλο ένα χαρακτηριστικό της εποχής μας, οι πόλεις γίνονται ξανά πολυ-εθνοτικές και οι αστικές τάξεις απομακρύνονται από το φάντασμα του εθνικισμού. Η «κατηγορία»
"χωρίς ίχνος εθνικής συνείδησης"
μήπως παρά βρωμάει Καρατζαφέρη;

"Όπως και το ιταλικό της ανάλογο, η πολύ σοβαρότερη βελγική περίπτωση έχει βαθιές ιστορικές ρίζες. Δημιούργημα της εθνικής - δημοκρατικής επανάστασης του 1830, το δίγλωσσο βελγικό κράτος είχε πάντα πρόβλημα συνοχής καθώς αποτελούσε στους νεότερους χρόνους μήλον της Έριδος ανάμεσα στις γειτονικές, μεγάλες δυνάμεις της Ευρώπης – Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία. Οι εσωτερικές αντιθέσεις συγκρατούνται προσωρινά, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, εν μέρει χάρη στο ισχυρά παρεμβατικό κοινωνικό κράτος που εξομαλύνει τις περιφερειακές ανισότητες. Αναζωπυρώνονται, όμως, από τη δεκαετία του ’70, όταν η οικονομική κρίση που μαστίζει τον δυτικό κόσμο και η συνακόλουθη στροφή προς το νεοφιλελευθερισμό προκαλούν, με επιταχυνόμενους ρυθμούς, την άνιση ανάπτυξη."

Είναι ανούσιο να σχολιάσω όλη τη παράγραφο και να περιγράψω τους λόγους που οι κάτοικοι του Βελγίου επαναστάτησαν, είναι θέμα χώρου. Θα σχολιάσω μόνο τη τελευταία πρόταση. Η οικονομική κρίση στο Γαλλόφωνο Βέλγιο είχε ξεκινήσει πριν τις πετρελαϊκές κρίσεις της δεκαετίας του 70 με τη χρεοκοπία της βαρείας βιομηχανίας. Αυτό συνέβη σε όλες τις χώρες του Δυτικού κόσμου (για παράδειγμα Manchester ή Liverpool στη ΜΒ). Μέχρι εκείνη την εποχή το Γαλλόφωνο Βέλγιο (Βαλλωνία) ήταν πλουσιότερο από το Ολλανδόφωνο (Φλάνδρα). Οι πετρελαϊκές κρίσεις ξεπεράστηκαν, η χρεοκοπία της βαριάς βιομηχανίας όχι, τουλάχιστον στη Βαλλωνία. Οι κρίσεις αντέστρεψαν τους ρόλους: οι φτωχοί Φλαμανδοί έγιναν πλούσιοι, και οι πλούσιοι Βαλλώνοι φτωχοί. Το γεγονός ότι οι πρώτοι είναι φιλελεύθεροι και άλλαξαν τη δομή της οικονομίας τους ενώ οι δεύτεροι όχι μάλλον είναι ένα τυχαίο φαινόμενο...

"Στην περίπτωση του Βελγίου, αν εξαιρέσει κανείς τον στρατό και τη διπλωματία, ολόκληρος ο κοινωνικός ιστός –από τις τηλεφωνικές και ασφαλιστικές εταιρείες, μέχρι τους προσκόπους– όπως βέβαια και τα πολιτικά κόμματα είναι διχοτομημένα σε γλωσσική - εθνοτική βάση."

Αλήθεια; Η Belgacom (Βέλγικος ΟΤΕ), η Fortis, η Dexia, η KBC τι είναι; Τα κόμματα αντιθέτως είναι χωρισμένα στα δύο.

"καθώς ο Λετέρμ και οι ακροδεξιοί σύμμαχοί του εμφανίζονται ευεπίφοροι σε ρατσιστικά στερεότυπα"

Εν αντιθέσει με την Ελλάδα στο Βέλγιο ισχύει το «Cordon Sanitaire» δηλαδή ή μη συνεργασία με ακροδεξιά κόμματα. Αν ο κ. Λετέρμ δήλωνε πως θα συνεργαστεί με το Vlams Belaang τότε θα γινόταν επανάσταση.
"Φλαμανδός, εντολοδόχος πρωθυπουργός χαρακτήρισε τη δημιουργία του βελγικού κράτους «ιστορικό ατύχημα»"

Το καλύτερο είναι πως ο υποψήφιος πρωθυπουργός αγνοεί τον εθνικό ύμνο του Βελγίου, όπως και η πλειοψηφία των Βέλγων. Να υποθέσω πως ο παπακωνσαντίνου θέλει να ξανά γίνει ποινικό αδίκημα η άγνοια του εθνικού ύμνου;

"Ήδη, στο βελγικό και το γαλλικό Τύπο κυκλοφορούν τα πιο διαφορετικά σενάρια: Ορισμένοι μιλούν για ένωση της Βαλλονίας και των Βρυξελλών με τη Γαλλία, θυμίζοντας ότι ο στρατηγός Ντε Γκωλ ήταν θετικός σε μια τέτοια εξέλιξη, άλλοι για μετατροπή των Βρυξελλών σε πόλη - κράτος τύπου Σιγκαπούρης."

Προφανώς ο γκουρού αναφέρεται στο κόμμα RWF : Rassemblement Wallonie France το οποίο πράγματι έχει τεράστια επιρροή στο Βέλγιο μιας και στις τελευταίες εκλογές έβγαλε 0.39%, όσο θα βγάλει και το Ουράνιο Τόξο στη χώρα μας σε λίγες μέρες... Η διαφορά είναι πως στις δημοκρατικές χώρες υπάρχει ανοχή σε τέτοια κόμματα. Την αναφορά στον Ντε Γκωλ δεν τη σχολιάζω. Δεν καταλαβαίνω τον έρωτα και θαυμασμό που τρέφουν πολλοί συμπατριώτες μας στον στρατηγό, ίσως να έπρεπε να ρωτήσω τον Λε Πεν που τον θαυμάζει εξ’ ίσου. Η αναφορά στη Σιγκαπούρη μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους, όπως «εμφανίζονται ευεπίφοροι σε ρατσιστικά στερεότυπα» δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που ο παπακωσταντίνου ευεπιφορεί σε ρατσιστικά στερεότυπα. ‘Όπως η καμία επαφή με τη πραγματικότητα και με την εποχή μας μιας και ο «κίνδυνος» είναι γεγονός εδώ και πολλά χρόνια. Ένας στους δύο κατοίκους της πόλης δεν έχει γεννηθεί στο Βέλγιο και τα Φλαμανδικά είναι η τρίτη ή τέταρτη γλώσσα της πόλης, μετά τα Γαλλικά τα Αγγλικά και τα Αραβικά...

Στην χώρα μας τείνει να κυριαρχήσει η άποψη «Μαύρο στα μεγάλα κόμματα, ψήφος στα μικρά» σαν λύση στα υπαρκτά (ή μη) προβλήματα της. Αν κρίνω από της «γεωστρατηγικές» «αναλύσεις» του ΜΕ.Ρ.Α. τότε προτιμάω τις γνώσεις Συνταγματικού Δικαίου της Φώφης. Οι δεύτερες είναι αφελείς, οι πρώτες επικίνδυνες.

Υ.Γ. Σχετικά links: Belgian leader makes anthem gaffe και Belgian king seeks to end impasse

6 σχόλια:

ioannisk είπε...

Το κείμενο βγήκε πολύ μεγαλό, μία φορά δήλωσα "Τι μαλάκς είμαι που τους ψήφισα" οπότε με δικαιολογώ.

Καταλάβατε ποιους εννοώ :P

Ανώνυμος είπε...

ΤΟ ΚΟΣΣΟΒΟ ΑΙΤΕΙΤΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ
«Κανένας λαος, που εξουσιάζει ένα άλλο, δεν είναι ελεύθερος- Καρλ Μαρξ»

Ο αλβανικός λαός του Κόσσοβου, αποτελούμενο από 2 εκατομμύρια κατοίκους, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ, είναι ένας λαός συμπαγής, αυτόχθων που ζει στο δικό του έδαφος από τότε που αρχίζει η ιστορία της Ευρώπης.
Η ιστορία της Αλβανίας και του αλβανικού λαού δεν είναι επεκτατική ιστορία (επέκταση του εδάφους και του λαού εις βάρος των άλλων), αλλά μια ιστορία απόσυρσης (αναδίπλωση, συστολή, μείωση του εδάφους και του λαού).
Το Κόσσοβο είναι Αλβανία. H εγκληματική συμμορία των μεγάλων ιμπεριαλιστικών ευρωπαϊκών δυνάμεων το 1913 το κατακερμάτισε αυθαίρετα από τον κορμό και «νομιμοποιήθηκε» με τη μυστική συμφωνία του Λονδίνου το 1915.
Ο αλβανικός λαός του Κόσσοβου δεν συμφιλιώθηκε και δεν υποτάχτηκε ποτέ σ’ αυτήν την μεγάλη ιστορική αδικία. Το Κόσσοβο έχει χύσει ποτάμια αίματος και αξίζει περισσότερο από τον καθένα την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΟΥ.
Η απόσπαση του Κόσσοβου από τη Σερβία δεν σημαίνει ούτε καινούργια σύνορα, ούτε υπονόμευση των Βαλκανίων. Αντιθέτως, σημαίνει διόρθωση μιας ιστορικής αδικίας και ένα επάξιο χτύπημα κατά της σέρβο-ελληνικής σοβινιστικής διάθεσης, η οποία έχει προκαλέσει συνεχώς πολέμους, ένταση και αποσταθεροποίηση στην περιοχή. (Ας θυμίσουμε ότι οι εθνικιστική πόλεμοι στην πρώην Γιουγκοσλαβία από το 1990-1996 δεν ξέσπασαν για την «ανεξαρτησία» του Κόσσοβου, η οποία τότε βρισκόταν υπό την σέρβικη κατοχή).
Από την επίσκεψη του Μπέρισα στην Αθήνα (Οκτώβριο 2006) μέχρι την επίσκεψη του Μπους στα Τίρανα, δεν αποκρύπτεται μόνο η εθνική προδοσία κατά της Αλβανίας (και Κόσσοβου), αλλά και μια επικίνδυνη συνωμοσία κατά των λαών των Βαλκανίων. «Άνθρωποι, σας αγαπάω. Να είστε άγρυπνοι»! (Γ. Φούτσικ)
Το Κόσσοβο δεν πρέπει να γίνει τράπουλα του πόκερ στα χέρια των μεγάλων δυνάμεων, και ούτε να γίνει θυσία για τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων ή της αστικής τάξης των γειτονικών μικρών κρατών.
Όποιος «ανησυχεί» για την ελευθερία και την ανεξαρτησία του Κόσσοβου παίζει το παιχνίδι του σερβό-ελληνικού σοβινισμού και των μεγάλων δυνάμεων.
Όπως κάθε άλλος λαός και ο αλβανικός λαός του Κόσσοβου έχει το αμεταβίβαστο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης. Όποιος το αρνείται αυτό είναι εχθρός των μικρών λαων.
Το αίμα του λαού και της νεολαίας του Κόσσοβου για ελευθερία, κάνει έκκληση στην δημοκρατική και προοδευτική συνείδηση των λαών της Ευρώπης για πολύπλευρη και ισχυρή αλληλεγγύη.











ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΚΟΙΝΗ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΤΑ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ

Οι μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις παίζουν αιματηρά στα Βαλκάνια. Προτρέπουν και εκμεταλλεύονται τον σωβινισμό, τον ρατσισμό, των άγριο εθνικισμό όπου και όσο μπορούν. Τα εξοδα πληρώνονται από τους λαούς και ειδικά από τους μικρούς.
Την Αλβανία την έχουν μετατρέψει σε μια Παλαιστίνη των Βαλκανίων. Ποια θα είναι το Ισραήλ των Βαλκανίων? Η Σερβία? Η Τουρκία? Η Ελλάδα? Ή και οι τρεις μαζί? Όποια μπορεί περισσότερο?
Γιατί η Ελλάδα έχει ακόμα εν δυνάμει τον «Νόμο πολέμου με την Αλβανία», ένας νόμος όσο αρχαίος και γελοίος, τόσο πονηρός και επικίνδυνος. Ποιος δεν καταλαβαίνει τον παράξενο σοβινιστικό σκοπό της αστικής ελληνικής τάξης? Τι κάνουν οι προοδευτικές και δημοκρατικές ελληνικές δυνάμεις για την ακύρωση αυτού του νόμου? Ο νόμος αυτός και η σιωπή της κοινής γνώμης βοηθάει ή «εμποδίζει» τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του πολέμου, βοηθάει ή υπονομεύει την ειρήνη και την σταθερότητα στα Βαλκάνια, ενισχύει ή υπονομεύει την αλληλεγγύη και την φιλία μεταξύ των λαών μας? Πως εξηγείται το γεγονός ότι στην Ελλάδα ουδείς δεν αντιτίθεται δημόσια για την παρουσία των στρατιωτικών ελληνικών σωμάτων στην Αλβανία? Η στάση αυτή ενισχύει την φιλία μεταξύ των λαών ή εξυπηρετεί τον ελληνικό μεγαλοϊδεατισμό?
Αγαπητά αδέλφια, σας υπενθυμίζουμε ότι τουλάχιστον η «Κομμουνιστική Επανίδρυση» στην Ιταλία αντιτάχθηκε ανοιχτά στην Βουλή την αποστολή των ιταλικών στρατιωτικών σωμάτων στην Αλβανία το 1997.
Ο ρατσιστικός πόλεμος (βλέπε: σοβινιστικός) δεν γίνεται με κενές φράσεις, αλλά με ισχυρές πολιτικές επιχειρήσεις στη Βουλή, στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, στους δρόμους και στις πλατείες. Μόνο μ’ αυτόν τον τρόπο οι μετανάστες πείθονται για την σοβαρότητα αυτού του πολέμου, ενώ η αστική τάξη αισθάνεται πιο δυνατά την πίεση της εναντίωσης.
Εμείς είμαστε αποφασιστικά κατά της στρατιωτικής κατάκτησης και οικονομικής υποδούλωσης της Αλβανίας από τον οποιονδήποτε: ΗΠΑ, Ελλάδα, Σερβία, Ιταλία, Ρωσία, κατά του Διαβόλου και του γιου του. Με τον ίδιο τρόπο εναντιωνόμαστε αποφασιστικά στην αποστολή των Αλβανών στρατιωτών στο Ιράκ, Αφγανιστάν, Βοσνία κλπ.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΞΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΤΟ ΑΛΒΑΝΙΚΟ ΕΔΑΦΟΣ!
ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΒΑΝΟΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΣΕ ΞΕΝΟ ΕΔΑΦΟΣ!
ΜΑΚΡΙΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΌ ΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ!
ΖΗΤΩ Η ΦΙΛΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ!
ENΩΣΗ ΑΛΒΑΝΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ «PUNA» (ΕΡΓΑΣΙΑ)
6.7.8/07/07-AΘΗΝΑ
6972386501-melsen.@hotmail.com

ioannisk είπε...

Ανώμυνε.

Όπως θα μπορούσες να φανταστείς είμαι ενάντια τόσο στον Ελληνικό όσο και στον Αλβανικό εθνικισμό.

Τα κείμενα που παρέθεσες μου θυμίζουν παπαθεμελή ή καρατζαφέρη οπότε...

Στο μόνο που συμφωνώ είναι "ΖΗΤΩ Η ΦΙΛΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΛΑΩΝ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ!"

Δεν νομίζω πως αυτός είναι ο σκοπός της οργάνωσης σου, ούτε άλλωστε και του ΜΕ.Ρ.Α....

Disposition21 είπε...

Ωραία ανάλυση, και θα ήταν ωραίο ένα ποστ ιστορικού περιεχομένου σχετικά με το τι συμβαίνει στο Βέλγιο.

Δεν έχω ασχοληθεί τόσο με τα μικρά "αριστερά" κόμματα, κι ούτε χρειάζεται. Ανοησίες και ψέμματα λένε. Το ΟΑΚΚΕ λέει ότι για τις φωτιές φταίει ο νεοναζί γενοκτόνος Πούτιν (!) :

http://www.oakke.gr/notes/note260807emprismoi.htm

Μιλάμε για ψυχοπαθείς. Αν είναι αυτοί αριστεροί, τότε ο Καρατζαφέρης είναι ο Τσε Γκεβάρα.

Ανώνυμος είπε...

«Είναι ευρύτερα γνωστό, ότι στο χώρο της Βαλκανικής οι Μεγάλες Δυνάμεις διέπραξαν ιστορικές αδικίες σε βάρος των λαών και εθνών της περιοχής με το χάραγμα αυθαίρετων συνόρων που είχε σαν στόχο την εξυπηρέτηση της ιμπεριαλιστικής τους πολιτικής, της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε».

ΚΟΣΟΒΑ:ΨΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ
Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε μια προκήρυξη της ΄Ενωσης Αλβανών Μεταναστών «Εργασία» σχετικά με το ζήτημα της Κοσόβας. Είναι, κατά τη γνώμη μας, μια καλή αφορμή για να τεθούν ορισμένα γενικότερα πολιτικά ζητήματα, μιας και το συγκεκριμένο ζήτημα είναι από τα πιο φλέγοντα της περιόδου που διανύουμε.
Είναι ευρύτερα γνωστό, ότι στο χώρο της Βαλκανικής οι Μεγάλες Δυνάμεις διέπραξαν ιστορικές αδικίες σε βάρος των λαών και εθνών της περιοχής με το χάραγμα αυθαίρετων συνόρων που είχε σαν στόχο την εξυπηρέτηση της ιμπεριαλιστικής τους πολιτικής, της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε». Μία τέτοια ιστορική αδικία διαπράχθηκε και ενάντια στην Κοσόβα. Επειδή στην προκήρυξη της ΄Ενωσης Αλβανών Μεταναστών «Εργασία» παρατίθενται αναλυτικά τα ιστορικά γεγονότα των πρώτων δεκαετιών του 20ου αιώνα που οδήγησαν στην ιστορική αδικία σε βάρος της Κοσόβας, ας σταθούμε εδώ στις εξελίξεις που έλαβαν χώρα από τα μέσα του 20ου αιώνα ως τις μέρες μας.
Την άνοιξη του 1945 τελειώνει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος με το θρίαμβο της αντιφασιστικής Συμμαχίας (Σοβιετική ΄Ενωση, Μ. Βρετανία, ΗΠΑ) σε βάρος των δυνάμεων του άξονα (ναζιστική Γερμανία, φασιστική Ιταλία, μιλιταριστική Ιαπωνία).Φυσικά, το κύριο βάρος του πολέμου πέφτει στους ώμους της Μεγάλης Σοβιετικής ΄Ενωσης με επικεφαλής τον Μεγάλο ΣΤΑΛΙΝ και στα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα των διαφόρων χωρών. Στις 29.11.1944 ο Αλβανικός Εθνικοαπελευθερωτικός Στρατός (ΑΕΑΣ) απελευθερώνει ολοκληρωτικά την Αλβανία από τα στρατεύματα της ναζιφασιστικής Γερμανίας, όμως δε θεωρεί πως έχει εκπληρώσει πλήρως το διεθνιστικό του χρέος. Με διαταγή του αρχηγού του ΑΕΑΣ, ΕΝΒΕΡ ΧΟΤΖΑ, αποστέλλονται 2 Μεραρχίες του ΑΕΑΣ να συνεχίσουν τον αντιφασιστικό αγώνα έξω από τα σύνορα της Αλβανίας στο πλευρό των αδελφών τους Αλβανών Κοσοβάρων και των άλλων λαών της Γιουγκοσλαβίας. Σε αυτή τη σπάνια χειρονομία διεθνιστικής αλληλεγγύης, όπου έχυσαν το αίμα τους δεκάδες παρτιζάνοι-ες του ΑΕΑΣ, κανείς από την επίσημη γιουγκοσλάβικη ηγεσία δεν έκανε στα κατοπινά χρόνια, την παραμικρή αναφορά.
Το 1946, μεταβαίνει στο Βελιγράδι για φιλική επίσκεψη αλβανική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον Ενβέρ Χότζα. Στις συζητήσεις με τον Τίτο τίθεται, μεταξύ άλλων, το ζήτημα της λύσης της ιστορικής αδικίας του ζητήματος της Κοσόβας. Αξίζει εδώ να σημειωθεί, ότι ο ίδιος ο Τίτο με άρθρο του σε παρτιζάνικη γιουγκοσλάβικη εφημερίδα κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού πολέμου είχε υποσχεθεί δίκαιη λύση μεταπολεμικά του εθνικού ζητήματος όλων των λαών και εθνοτήτων της Γιουγκοσλαβίας, υπογραμμίζοντας την αναγνώριση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης για κάθε λαό και εθνότητα συμπεριλαμβανομένης της Κοσόβας. Τώρα όμως απαντά ως εξής: «Συμφωνούμε απόλυτα μαζί σας, αλλά για την ώρα δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα, γιατί οι Σέρβοι δεν θα μας καταλάβουν». Στην πραγματικότητα, η τιτοϊκή ηγεσία προχωρά σε εφαρμογή σωβινιστικών σχεδίων με στόχο την αλλοίωση της πληθυσμιακής σύνθεσης της περιοχής της Κοσόβας. Μεταξύ άλλων, πραγματοποιούνται μαζικές εκτελέσεις Αλβανών Κοσοβάρων με το πρόσχημα συνεργασίας τους με τους γερμανούς ναζιφασίστες κατακτητές κατά τη διάρκεια του πολέμου, φτάνοντας μέχρι τον εξαναγκασμό σε μετανάστευση στην Τουρκία 400.000 περίπου Αλβανών Κοσοβάρων.
Στα τέλη της δεκαετίας του ΄40 η τιτοϊκή κλίκα εγκαταλείπει ανοιχτά το δρόμο του σοσιαλισμού (που ουδέποτε είχε ακολουθήσει στην πραγματικότητα) και περνά στο στρατόπεδο του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, δηλ. στο στρατόπεδο του φασισμού και του πολέμου. Αξίζει εδώ να σημειωθεί η καθοριστική συμβολή του Στάλιν και της Κομινφόρμ, στο ξεσκέπασμα της τιτοϊκής κλίκας.
Στα κατοπινά χρόνια, πέρα από την εφαρμογή μιας καθαρά καπιταλιστικής πολιτικής στο εσωτερικό της χώρας με αποτέλεσμα να μείνει άλυτο και το εθνικό ζήτημα, φτάνει μέχρι του σημείου να οργανώσει υπονομευτικές-σαμποταριστικές ενέργειες σε βάρος των χωρών της λαϊκής δημοκρατίας με αποκορύφωμα το ρόλο της στο ξέσπασμα της αντεπανάστασης στην Ουγγαρία το 1956. Κι όλα αυτά καθ’ υπόδειξιν και με εντολή προφανώς των αφεντικών της, αμερικανών ιμπεριαλιστών. Την αγριότητα της φασιστικής τιτοϊκής κλίκας έζησε ιδιαίτερα στο πετσί της η γειτονική σοσιαλιστική Αλβανία, την οποία είχε σαν στόχο να καταλάβει στρατιωτικά και να την συμπεριλάβει σαν 7η Δημοκρατία στη γιουγκοσλαβική ομοσπονδία.
Λίγο αργότερα, στις αρχές-μέσα της δεκαετίας του ΄50 η ανατροπή του σοσιαλισμού στη Σοβιετική ΄Ενωση και η προσέγγιση της χρουστσωφικής ηγεσίας με την τιτοϊκή κλίκα δημιουργεί νέα δεδομένα.
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στο ζήτημα της Κοσόβας. ΄Οπως αναφέρθηκε, από τα μέσα της δεκαετίας του ΄40 ξεκινούν μεγάλες διώξεις σε βάρος του αλβανικού πληθυσμού της Κοσόβας. Το ίδιο επίμονη και μαχητική είναι όμως και η αντίσταση των Κοσοβάρων. ΄Ετσι φτάνουμε στις αρχές της δεκαετίας του ΄70, όπου μετά από μαζικούς, μαχητικούς και αιματηρούς αγώνες των Κοσοβάρων η τιτοϊκή κλίκα εξαναγκάζεται να παραχωρήσει καθεστώς αυτονομίας στην Κοσόβα.
Παρόλα αυτά οι διώξεις, η εθνική καταπίεση, η φτώχεια και η ανεργία, οι διακρίσεις, οι καθημερινοί εξευτελισμοί, τα βασανιστήρια, τα εμπόδια στην καλλιέργεια και ανάπτυξη της εθνικής της παιδείας και κουλτούρας, οι περιορισμοί που συνεχίζονται με αμείωτη ένταση οδηγούν στο ξέσπασμα την άνοιξη του ΄81 μαζικής αιματηρής εξέγερσης των Αλβανών Κοσοβάρων με κεντρικό αίτημα την παραχώρηση καθεστώτος Δημοκρατίας στα πλαίσια της γιουγκοσλάβικης ομοσπονδίας (ανάλογου μ΄ εκείνο των άλλων ομόσπονδων δημοκρατιών). Η απάντηση των μεγαλοσέρβων σωβινιστών είναι σφαίρες, ένταση της τρομοκρατίας, φυλακίσεις, βασανιστήρια, διώξεις.
΄Ετσι, φτάνουμε στο ΄89 όπου η αφαίρεση κι αυτού του κουτσουρεμένου δικαιώματος της αυτονομίας από τη μεγαλοσέρβικη κλίκα του Μιλόσεβιτς ωθεί σε νέα μαζική αιματηρή εξέγερση των Αλβανών Κοσοβάρων.
Το ΄91 η οικονομική κρίση, το φούντωμα των εθνικισμών και η ανάμειξη των δυτικών ιμπεριαλιστών (ιδιαίτερα των γερμανών) οδηγεί στη διάλυση της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας και την ανεξαρτητοποίηση των πρώην ομόσπονδων Δημοκρατιών, πλην της Κοσόβας (στην οποία άλλωστε ουδέποτε είχε αναγνωριστεί καθεστώς Δημοκρατίας) και στο ξέσπασμα εθνικιστικών πολέμων (91-96).
Το άλυτο ζήτημα της Κοσόβας ξανάρχεται στην επιφάνεια την άνοιξη του ΄99. Λίγα χρόνια πριν ιδρύεται ο UÇK (ΑΣΚ) με στόχο την ένοπλη αντίσταση στις ανελέητες διώξεις των μεγαλοσέρβων εθνικιστών. Η Δύση σπεύδει να τον χαρακτηρίσει τρομοκρατική οργάνωση. Στις αρχές του ΄99 η μεγαλοσέρβικη σωβινιστική κλίκα Μιλόσεβιτς θεωρώντας πως έφτασε η ώρα για μια «τελική λύση» χιτλερικού τύπου ξεκινά εκκαθαριστικές επιχειρήσεις (καψίματα σπιτιών, σφαγές κλπ.) σε βάρος των Αλβανών της Κοσόβας που αποτελούν τη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού της περιοχής, εξαναγκάζοντας περίπου 500.000 Κοσοβάρους να μεταναστεύσουν στην Αλβανία. Λίγους μήνες αργότερα, η λεγόμενη διεθνής κοινότητα που επί μισό αιώνα παρακολουθούσε απαθής τους αιματηρούς διωγμούς σε βάρος των Αλβανών Κοσοβάρων εξαιτίας της σταθερής συμμαχίας που είχε με το φασιστικό καθεστώς του Τίτο, «ανακαλύπτει» τα «δικαιώματα των Αλβανών Κοσοβάρων». ΄Ετσι, το Μάρτη του 1999 το ΝΑΤΟ ξεκινά ανελέητους βομβαρδισμούς σε βάρος του Βελιγραδίου και άλλων πόλεων της Σερβίας, μη παραλείποντας να βομβαρδίσει και κονβόι ...Αλβανών Κοσοβάρων, τα δικαιώματα των οποίων ήθελε υποτίθεται να προστατέψει. Το καθεστώς Μιλόσεβιτς δεν προβάλλει καμία ουσιαστική αντίσταση (...εκτός από την ένταση των σφαγών σε βάρος Αλβανών Κοσοβάρων) και καταρρέει μέσα στους επόμενους μήνες.
Την ίδια περίοδο πραγματοποιούνται διαδηλώσεις σε διάφορες πόλεις της Δύσης και βεβαίως στη χώρα μας. Ιδιαίτερα στην χώρα μας οι διαδηλώσεις, συναυλίες κλπ. στις οποίες συμμετέχουν από «κομμουνιστές» μέχρι ναζιφασίστες της «Χρυσής Αυγής»,(συμπεριλαμβανομένων των εξωκοινοβουλευτικών αριστερών οργανώσεων) καταλήγουν πάντα άμεσα ή έμμεσα στην υποστήριξη της ...αντίστασης των «Σέρβων αδελφών», δηλ. της μεγαλοσέρβικης κλίκας Μιλόσεβιτς. Για τους Αλβανούς Κοσοβάρους ούτε λέξη,τσιμουδιά (!). Μια αρρωστημένη σωβινιστική «εθνική ομοψυχία» αγκαλιάζει τον ελληνικό λαό, με αποκορύφωμα διαδήλωση της «Κ»ΝΕ ενάντια στο στρατηγείο του ΝΑΤΟ (Λάρισα) στην οποία συμμετέχουν και οι ναζιφασίστες της «Χρ. Αυγής»(!). Και το πιο θλιβερό σ΄αυτή την ιστορία είναι η συμμετοχή διάφορων οπορτουνιστών της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων) στις άναρθρες κραυγές περί υποστήριξης του ...αντιιμπεριαλιστή Μιλόσεβιτς ενάντια στη Δύση κλπ. κλπ. Με μια τέτοια ...επαναστατική πολιτική δεν είναι να απορεί κανείς που βρίσκονται στο περιθώριο της πολιτικής ζωής του τόπου εδώ και δεκαετίες.
Ξεφεύγοντας απ' αυτή την γραφική όσο και εξοργιστική πλευρά του θέματος, πρέπει να επισημανθεί ότι η αποφασιστική εναντίωση στην επέμβαση του ΝΑΤΟ στην Γιουγκοσλαβία το ΄99 σε καμιά περίπτωση δεν προϋπέθετε την ...άνευ όρων υποστήριξη της μεγαλοσέρβικης κλίκας Μιλόσεβιτς.
΄Οπως έδειξαν άλλωστε τα γεγονότα, η κλίκα Μιλόσεβιτς δεν είχε καμιά διάθεση για αποφασιστική ...αντιιμπεριαλιστική αντίσταση αφού όταν είδε πως έχανε το παιχνίδι, απέσυρε τα στρατεύματα και δέχτηκε τους όρους των δυτικών ιμπεριαλιστών.
Έτσι ερχόμαστε στο 2007, μ' ένα Κόσοβο υπό την κατοχή των ...ειρηνευτικών στρατευμάτων του ΟΗΕ, δηλ. των δυτικών ιμπεριαλιστών. Σχετικά πρόσφατα προτάθηκε για τη λύση του καθεστώτος του Κοσόβου το λεγόμενο σχέδιο Αχτισάαρι που προβλέπει ανεξαρτησία υπό όρους, στην ουσία δηλ. μετατροπή της Κοσόβας σε αμερικάνικο προτεκτοράτο. Το σχέδιο αυτό συνάντησε και συναντά την έντονη αντίδραση της Σερβίας που έχει τις πλάτες της -επανερχόμενης δυναμικά στο προσκήνιο- Ρωσίας, και που θεωρεί πως η Κοσόβα ήταν και θα παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι της Σερβίας. Αξίζει να σημειωθεί πως πρόσφατα στα πλαίσια της βαλκανικής του περιοδείας, ο αρχηγός του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού Μπους υποσχέθηκε ανεξαρτησία στην Κοσόβα το «συντομότερο δυνατό». Έτσι, ικανοποίησε, μεταξύ άλλων, και την αμερικανόδουλη κοσοβάρικη ηγεσία που πιέζεται ιδιαίτερα από συχνές μαζικές και μαχητικές διαδηλώσεις των Κοσοβάρων που ζητούν πλήρη ανεξαρτησία και που πρόσφατα συγκρούστηκαν με τις δυνάμεις του ΟΗΕ μ' αποτέλεσμα 3 διαδηλωτές νεκρούς και πολλούς τραυματίες.
Δεν είναι δύσκολο να συμπεράνει κανείς ότι όσα συμβαίνουν ιδιαίτερα τελευταία δεν έχουν καμία σχέση με μια πραγματική εθνική αποκατάσταση των Αλβανών Κοσοβάρων. Πρόκειται για παιχνίδια των διάφορων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων πάνω στις πλάτες ενός ολόκληρου λαού που έχυσε ποτάμια αίμα για την ελευθερία και ανεξαρτησία του.
΄Ομως για τους επαναστάτες και όσους αναφέρονται στον επαναστατικό μαρξισμό τα πράγματα είναι εξαιρετικά απλά. Μόνο με μια ξεκάθαρη επαναστατική πολιτική που αναγνωρίζει πλήρως το δικαίωμα αυτοδιάθεσης στον κοσοβάρικο λαό αφαιρείται το έδαφος για δημαγωγία τόσο από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό όσο και από την υποτελή κοσοβάρικη άρχουσα τάξη, που άλλωστε σε καμιά περίπτωση δεν επιθυμούν πραγματική εθνική αποκατάσταση της Κοσόβας αλλά ενδιαφέρονται μόνο για την καλύτερη εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους.
Γι' αυτό άλλωστε διέταξαν τις δυνάμεις του ΟΗΕ να χρησιμοποιήσουν βία για να διαλύσουν τις πρόσφατες μαχητικές συγκεντρώσεις των Κοσοβάρων που παλεύουν για πραγματική ανεξαρτησία μ' αποτέλεσμα νεκρούς και πολλούς τραυματίες.
Πέρα όμως απ' αυτά, ένα αμείλικτο ερώτημα προβάλλει και σε όλους όσους δηλώνουν εδώ στην Ελλάδα αριστεροί, επαναστάτες, μαρξιστές κλπ.
- Έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης ο λαός της Κοσόβας ή όχι;
Ελπίζουμε να τοποθετηθούν άμεσα κι όχι όταν ανάψει φωτιά και ξαναχυθεί αίμα στην Κοσόβα και τα Βαλκάνια.
ΟΜΑΔΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΩΝ
ΑΘΗΝΑ, 19/7/2007 xarl05@hotmail.com

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.