Τετάρτη, Ιουλίου 18, 2007

Η Γαλλία υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να αλλάξει το όνομα της.

Ο μύθος λέει πως ο De Gaulle υποχρέωσε τη Μεγάλη Βρετανία να μην αποκαλείται Μεγάλη Βρετανία αλλά Ηνωμένο Βασίλειο επειδή μία Γαλλική επαρχία φέρει το όνομα Βρετάνη (Bretagne). Γιατί όμως δεν ζήτησε και από τη Φλάνδρα να αλλάξει όνομα; Ή από τη χώρα των Βάσκων;

Αυτός ο εθνικός μύθος είναι πρόσφατος και δεν είναι τόσο πολύ διαδεδομένος. Λέγοντας πρόσφατος εννοώ πως τον έμαθα πριν από λίγους μήνες διαβάζοντας blogs ή άρθρα ακροδεξιάς κατεύθυνσης και χρησιμοποιείται σαν "επιχείρημα" στο Μακεδονικό. Μπορώ να εικάσω με μεγάλη βεβαιότητα πως κατασκευάστηκε τα τελευταία 15 χρόνια. Αγνοώ σε ποιο ψήγμα αλήθειας βασίζεται και ποιος είναι ο εφευρέτης.

Προσπαθώ να κατασκευάσω το σενάριο στο μυαλό μου. Ο De Gaulle δίνει εντολή στον πρέσβη της Γαλλίας στο ΗΒ να μεταφέρει την απαίτηση του στην Βασίλισσα Ελισάβετ. Η χρονολογία δεν αναφέρεται ποτέ, λογικότατο είναι μύθος όχι γεγονός, αλλά για πλάκα ας υποθέσω πως έγινε το 1966, μία καλή ευκαιρία να γιορτάσουν οι Γάλλοι τα 900 χρόνια από την νίκη του Hastings. Η Βασίλισσα άλλαξε αμέσως δεκαεφτά χρώματα και φοβήθηκε την επικείμενη εισβολή των Γαλατών στο νησί της. Η πρώτη κίνηση της ήταν να αρχίσει να τρώει τα καπέλα της (ναι αυτά που φοράει όταν πηγαίνει στις ιπποδρομίες) από το άγχος και να καλέσει τον πρωθυπουργό της για να τον διατάξει να αλλάξει άμεσα την ονομασία της χώρας της. Αυτός, φοβούμενος τον Asterix και τον νέο εκατονταετή πόλεμο που διαγραφόταν στον ορίζοντα άλλαξε από μόνος του και την ονομασία της Magna Carta σε Grande Charte για να ευχαριστεί περισσότερο τους Γάλλους.

Ας σοβαρευτώ. Ο συγκεκριμένος μύθος παρά είναι ηλίθιος και απαιτεί τεράστιο έλλειμμα γνώσης στην ιστορία και στην πολιτική για να γίνει πιστευτός.

Υπάρχει περίπτωση οι Βρετανοί να υπέκυψαν σε μία τέτοια απαίτηση των Γάλλων (αντιθέτως ο De Gaulle ίσως ήταν ικανός να ζητήσει τέτοια χαζομάρα); Οι ίδιοι Βρετανοί που τις προάλλες απέλασαν 4 Ρώσους διπλωμάτες;

Στην εποχή μας υπάρχει κάτι που ονομάζεται Internet και ένα μέρος του είναι το World Wide Web. Ανήκω στους τυχερούς που έχουν πρόσβαση σε αυτό τον μαγικό κόσμο, άνοιξα ένα browser πλοηγήθηκα στο google και έκανα μία αναζήτηση για το λεκτικό "Grande Bretagne", δηλαδή Μεγάλη Βρετανία στα Γαλλικά. Ναι ξέρω είναι πυρηνική φυσική αυτό που έκανα. Η δεύτερη επιλογή στα αποτελέσματα αναζήτησης ήταν το site http://www.visitbritain.fr/. Το domain είναι Γαλλικό και αν βασιστώ στον μύθο τότε μάλλον θα είναι site μιας εθνικιστικής Γαλλικής οργάνωσης που έχει στόχο την κατάκτηση της Μεγάλης Βρετανίας. Έκπληξη! Καμία απολύτως σχέση! Είναι το επίσημο τουριστικό site της ΜΒ στην Γαλλία και στην αρχή λέει "Bienvenue sur le site officiel de l'Office de Tourisme de Grande-Bretagne !". Pardon; που θα έλεγε και ο De Gaulle, είναι τόσο βλάκες οι Βρετανοί; Θέλουν να αποτρέψουν τους Γάλλους να επισκεφτούν την χώρα τους και τους προκαλούν ονομάζοντας τη χώρα τους Μεγάλη Βρετανία; Όχι μόνο αυτό αλλά χρησιμοποιούν και μία "απαγορευμένη" λέξη, μάλλον οι Βρετανοί αρέσκονται στο να τους τρέχουν στα δικαστήρια οι Γάλλοι.

Αποφάσισα να συνεχίσω το παιχνίδι με τις μηχανές αναζήτησης και σκέφτηκα να δω τι γράφει το site του Βρετανού πρωθυπουργού, 10 Downing Street website. Διαβάζω στο αριστερό menu: "welcome: 10 Downing Street - the historic office and home of the British Prime Minister" Βρετανός πρωθυπουργός; Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Gordon Brown ότι απαγορεύεται να χρησιμοποιεί την λέξη Βρετανός, μιας και προφανώς το αγνοεί. Το αγνοεί όσο και οι Γάλλοι θα μου πείτε.

Η Μεγάλη Βρετανία είναι το νησί που αποτελείται από την Αγγλία, τη Σκοτία και την Ουαλία, δεν είναι χώρα. Η χώρα της Ελισάβετ περιέχει και άλλες περιοχές, την Βόρεια Ιρλανδία και διάφορες κτίσεις στα απέραντα του κόσμου. Για αυτό τον λόγο η ονομασία (του συνόλου) της χώρας είναι Ηνωμένο Βασίλειο (της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας). Το καλό με αυτή την ονομασία είναι ότι οι κάτοικοι της χώρας νοιώθουν πολίτες άρα δεν αποξενώνονται και μάλλον είναι ένας από τους κύριους λόγους που το ΗΒ ονομάζεται ΗΒ. Η γνώμη των Γάλλων για την ονομασία της χώρας τους είναι γραμμένη στα παλαιότερα Βρετανικά υποδήματα των Βρετανών.

Υ.Γ. Μιας και το post αναφέρεται σε εθνικούς μύθους δηλαδή έθνη. Ο ορισμός του Γάλλου (ποιος ανήκει στο έθνος των Γάλλων) είναι ανοιχτός αλλά και απόλυτος: Γάλλος είναι όποιος ζει στη Γαλλία και μιλάει Γαλλικά. Το θετικό με αυτό τον ορισμό, ανοιχτός, είναι πως ένας ξένος γίνεται εύκολα δεκτός στο έθνος των Γάλλων. Το αρνητικό, απόλυτος, είναι πως το επίσημο κράτος δεν δέχεται την ύπαρξη άλλων γλωσσών. Το μοντέρνο Γαλλικό κράτος ιδρύθηκε μετά την Γαλλική Επανάσταση (και την δημιουργία του έθνους των Γάλλων). Εκείνη την περίοδο στην Γαλλική επικράτεια υπήρχαν πολλές γλώσσες πέρα από τα Γαλλικά. Μία από τις πιο γνωστές ήταν τα Breton δηλαδή η γλώσσα των κατοίκων της Bretagne. Το κράτος προσπάθησε να την εξαφανίσει αλλά δεν τα κατάφερε. Τις τελευταίες δεκαετίες με την αλλαγή της νοοτροπίας και την πτώση του εθνικισμού η Γαλλική κυβέρνησε άλλαξε στάση, το θέμα έπαψε να είναι taboo και η κυβέρνηση προσπαθεί να κρατήσει τα Breton ζωντανά μιας και λίγοι τα γνωρίζουν.

Δεν έχω πάει ακόμα στη Bretagne και το έχω απωθημένο.

13 σχόλια:

L’Enfant de la Haute Mer είπε...

Ενδιαφέρουσα η παραβολή σας και οι συνειρμοί στους οποίους παραπέμπει.
Βέβαια τα πράγματα στη Γαλλία δεν είναι τόσο ειδυλλιακά, όπως δεν είναι και δεν μπορεί να είναι σε καμία χώρα.
Ως το 1986 και την υπουργεία στο Εσωτερικών του Charles Pasqua, Γάλλος ήταν όποιος είχε γεννηθεί στη Γαλλία (χώρα πρότυπο της εφαρμογής του δικαίου της «επικράτειας» δηλ. του jus solis και του αφομοιωτικού μοντέλου) και προσυπέγραφε το γαλλικό σύνταγμα, νοούμενο ως ύπατο συμβόλαιο μεταξύ κράτους και πολίτη, ατομικά.
Μετά το 1986 τα σχετικά με την εφαρμογή του jus solis άλλαξαν επί το συσταλτικότερο (ας μην επεκταθώ εδώ).
Η ατομική σχέση μεταξύ κράτους και πολίτη έχει (είχε για την ακρίβεια) ως αποτέλεσμα ένα σύνταγμα που πουθενά δεν περιελάμβανε τον όρο μειονότητες.
Αλλά και αυτό τα τελευταία είκοσι χρόνια άλλαξε. Δείτε για παράδειγμα το ζήτημα της Κορσικής και την αναγνώριση από την Εθνοσυνέλευση του Peuple Corse. Όπως επίσης το ζήτημα της διδασκαλίας της Κορσικανικής στα τοπικά σχολεία.
Σιγά-σιγά πάντως, όροι συλλογικότητας, όπως ‘κοινότητα’ (communauté musulmane) άρχισαν να κερδίζουν έδαφος και να πριονίζουν το jus solis , προσεγγίζοντάς το προς το jus sanguinis (δίκαιο του αίματος ή της καταγωγής και του λεγόμενου πολυ-πολιτισμικού μοντέλου) του οποίου πρότυπο εφαρμογής αποτελεί η Γερμανία ή το Ισραήλ.
Στις χώρες του jus solis αναγνωρίζεται υποτίθεται το δικαίωμα στη διαφορετικότητα του ατόμου, με πολλά εισαγωγικά, ενώ σε εκείνες του jus sanguinis, αναγνωρίζονται κατά περίπτωση τα δικαιώματα των διαφόρων ομάδων διαφορετικών (στις συλλογικότητες δηλαδή). Τα τελευταία επίσης είκοσι χρόνια, και η Γερμανία άλλαξε σταδιακά τον κώδικα ιθαγένειας, πλησιάζοντας περισσότερο από πρίν στο jus solis , δίνοντας για παράδειγμα υπηκοότητα και γερμανικά διαβατήρια σε Τούρκους μετανάστες δεύτερης γενιάς.
Αυτό που παραμένει νομίζω, είναι ότι το κράτος παραμένει παντού ο μοναδικός διαχειριστής της ιδιότητας του μέλους του έθνους (nationalité) και της ιδιότητας του πολίτη (citizenship), και κυρίως του τρόπου που τα δύο αυτά συνδέονται, πόσο και πώς μεταξύ τους. Αυτό και μόνο, και ανάλογα με την κατά εποχές στρατηγική του, ανοίγει και κλείνει τις στρόφιγγες.
Ενδιαφέρουσες αναλύσεις για τα παραπάνω έχουμε πλέον σε συγκριτικές μελέτες με αφορμή την ένταξη ή ενσωμάτωση ή αφομοίωση (ανάλογα με το ατομικό-συλλογικό) των μεταναστών, σε συγχρονική ή ιστορική προοπτική, μεταξύ παραδειγματικών χωρών, πχ Γαλλία, Γερμανία, ΗΒ ή ΗΠΑ.
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία και ζητώ συγνώμη για την έκταση του σχολίου.

ioannisk είπε...

L’Enfant de la Haute Mer
bienvenue :)

Δεν είχα σκοπό να παρουσιάσω ειδυλλιακά τη Γαλλία.

Ο Pasqua... Δεν μου λείπει που εγκατέλειψε (ή τον εγκαταλείψανε;) την πολιτική.

Νομίζω πως ακόμα στη Γαλλία η υπηκοότητα δίνεται εύκολα. Μπορεί να κάνω λάθος.

Η Κορσική είναι ποιο γνωστό παράδειγμα από τη Βρετάνη μιας και εκεί υπάρχει κόμμα που ζητάει ανεξαρτησία καθώς και τρομοκρατικές οργανώσεις.

Έθεσες πολλά ενδιαφέροντα θέματα σχετικά με το jus solis και το jus sanguinis, αλλά δυστυχώς δεν έχω τώρα χρόνο για να απαντήσω. Θα το κάνω το βράδυ από το σπίτι.

Συγνώμη για τον ενικό αλλά δεν μου ‘βγαίνει‘ ο πληθυντικός στα blogs.

doctor είπε...

Υπέροχο θέμα Γιάννη και χαρά στο κουράγιο σου που ασχολείσαι με τους ευσεβείς πόθους των εδώ υπερπατριωτών.

Ας παραθέσω και εγώ για τον ορισμό του έλληνα από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους.
Φυσικά τα παρακάτω διαψεύδουν το ιδεολόγημα της συνέχειας του έθνους σε βάθος χιλιετιών:


Την 3η Φεβρουαρίου 1830 ιδρύεται γιά πρώτη φορά κράτος με το όνομα Ελλάς.
Αρχίζει η έκδοση Ελληνικών Συνταγμάτων στο προοίμιο των οποίων φιγουράρει η θρησκευτική επίκληση:
Εις το όνομα της Αγίας και Ομουσίου και Αδιαιρέτου Αγίας Τριάδος.
Τι ορίζουν τα Ελληνικά Συντάγματα
Ελληνες είναι όσοι πιστεύουν στον Χριστό !!!!

Η Ελλάδα απέκτησε κρατική οντότητα για πρώτη φορά στην ιστορία της την 3η Φεβρουαρίου 1830 με βάση το Πρωτόκολλο ανεξαρτησίας του Λονδίνου.Τα πρώτα ελληνικά Συντάγματα περιόδου 1821-1831 επιχείρησαν να δώσουν τον ορισμό του όρου Ελληνας ταυτίζοντας τον όρο με τον Ορθόδοξο Χριστιανό. Στην συνέχεια όμως (μετά το 1844), η αδόκιμη αυτή ταύτιση απαλείφθηκε οριστικά:

1) Το πρώτο υποτυπώδες Σύνταγμα της ελληνικής επανάστασης αποκαλούμενο ΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΧΕΡΣΟΥ ΕΛΛΑΔΟΣ που συντάχθηκε στην Αμφισσα την την 30η Νοεμβρίου 1821 δίδει τον εξής απίστευτο ορισμό:
«Οσοι κάτοικοι της Ελλάδος πιστεύουσι εις Χριστόν είναι Ελληνες» ! ! ! !
(Τμήμα Α΄ κεφάλαιον πρώτον)

2) Λίγες ημέρες αργότερα ψηφίζεται το αποκαλούμενο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΣ από την «εθνοσυνέλευση» που συνήλθε στην Επίδαυρο την 20η Δεκεμβρίου 1821. Στο ιστορικό αυτό κείμενο δίδεται και πάλι ο παραπάνω Χριστιανογενής ορισμός του Ελληνα και παρέχεται για πρώτη φορά η δυνατότητα πολιτογράφησης αλλοδαπών που "θέλουν να γίνουν Ελληνες".
«Οσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικράτειας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν εισίν Ελληνες». (Τμήμα Β & β)
«Η διοίκηση θέλει φροντίσει να εκδόσει προσεχώς νόμον περί πολιτογραφήσεων των ξένων,όσοι έχουσι την επιθυμία να γίνουν Ελληνες»
(Τμήμα Β΄& ε΄)

3) Το επόμενο έτος ψηφίζεται το λεγόμενο ΠΡΟΣΩΡΙΝΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ από την Β΄ Εθνοσυνέλευση που συνήλθε στο Αστρος της Κυνουρίας την 29η Μαρτίου 1822. Και εδώ επαναλαμβάνεται ο παραπάνω παράδοξος ορισμός του Ελληνα, προβλέπεται η πολιτογράφηση αλλοδαπών και επιβάλλεται μία πρωτοφανής απαγόρευση αντιλόγου κατά της Χριστιανικής θρησκείας:
«Οσοι αυτόχθονες κάτοικοι της επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσι εις Χριστόν εισίν Ελληνες» (Τμήμα Β΄& β΄)
«Οσοι έξωθεν ελθόντες, κατοικήσωσιν ή παροικήσωσιν εις την επικράτειαν της Ελλάδος εισίν ίσοι με τους Ελληνες ενώπιον των νόμων»
(Τμήμα Β΄ & δ΄)
«Να μη γίνεται λόγος κατά της Χριστιανικής θρησκείας» !!!!!!!!! (Τμήμα Β΄& η΄εδ.)

4) Την 1η Μαϊου 1827 η Γ΄ Εθνική Συνέλευση συνήλθε στην Τροιζήνα και ψήφισε το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.
Εδώ ο ορισμός του Ελληνα αρχίζει να γίνεται πιο ασαφής, αόριστος , χαλαρός και μάλλον κωμικός για τα σημερινά δεδομένα.
Περιλαμβάνει πλήν αυτών που πιστεύουν στον Χριστό, τους ξένους που εγκαθίστανται με οποιονδήποτε τρόπο στο ελληνικό έδαφος καθώς και όσους ξένους έχουν πατέρα Ελληνα:
Κεφάλαιον τρίτον, άρθρ.6:
« Ελληνες είναι :
α΄. Οσοι αυτόχθονες της ελληνικής επικράτειας πιστεύουσιν εις Χριστόν.!!!!!!!!
β΄. Οσοι από τους υπό τον Οθωμανικόν ζυγόν πιστεύοντες εις Χριστόν,ήλθαν και θα έλθωσιν εις την ελληνικήν επικράτειαν διά να συναγωνισθώσιν ή να κατοικήσωσιν εις αυτήν.
γ΄. Οσοι εις ξένας Επικρατείας είναι γενημμένοι από πατέρα Ελληνα.
δ΄. Οσοι αυτόχθονες και μη και οι τούτων απόγονοι, πολιτογραφηθέντες
εις ξένας επικρατείας προ της δημοσιεύσεως του παρόντος Συντάγματος,
έλθωσιν εις την Ελληνική επικράτειαν και ορκισθώσιν τον ελληνικόν όρκον.
ε΄. Οσοι ξένοι έλθωσι και πολιτογραφηθώσι».

5) Την 5η Δεκεμβρίου 1831 συνήλθε στο Αργος της Πελοπονήσου η λεγόμενη Ε΄ ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ που ψήφισε και πάλι το ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ μετά τον διορισμό του Ιωάννη Καποδίστρια ως κυβερνήτη. Και εδώ αφιερώνεται ολόκληρο κεφάλαιο στον ορισμό του Ελληνα αλλά και του μη Ελληνα με καθαρά Χριστιανογενή και θεοκρατικά κριτήρια που με τα σημερινά δεδομένα προκαλούν θυμηδίαν.

Παρατίθεται ολόκληρο το σχετικό κεφάλαιο Β΄ & 2, από το αυθεντικό πρωτότυπο κείμενο:

Ακολουθει το Σύντάγμα της 18ης Μαρτίου 1844 (περίοδος βασιλείας Οθωνος) , στο οποίο απαλείφεται οριστικά ο καθιερωμένος ορισμός του όρου Ελληνας (Ελληνες είναι όσοι πιστεύουσιν εις Χριστόν) και εισάγεται ο όρος του έλληνα πολίτη με την εξής αόριστη διατύπωση:
«Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους» (άρθρ.3)
Ακολουθεί το επόμενο Σύνταγμα της 31ης Οκτωβρίου 1864 (περίοδος βασιλείας Γεωργίου Α΄) στο οποίο εξακολουθεί να παραλείπεται ο ορισμός του Ελληνα και επαναλαμβάνεται ο ίδιος αόριστος ορισμός του πολίτη:
«Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους» (άρθρ.3)

6) Το ίδιο συμβαίνει και στο επόμενο ελληνικό Σύνταγμα της 23ης Μαϊου 1911 όπου εξακολουθεί να παραλείπεται ο ορισμός του ελληνα και επαναλαμβάνεται ο ίδιος αόριστος ορισμός του έλληνα πολίτη: «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους» (άρθρ.3).

7) Ακολουθούν τα λεγόμενα Δημοκρατικά Συντάγματα της 1ης Ιουλίου 1925, της 22ας Σεπτεμβρίου 1926, και της 3ης Ιουνίου 1927 μετά της έκπτωση της βασιλείας και την ανακήρυξη της Προεδρευομένης Δημοκρατίας, στα οποία εξακολουθεί να παραλείπεται ο ορισμός του Ελληνα και επαναλαμβάνεται ο ίδιος αόριστος ορισμός του έλληνα πολίτη: «Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους» (άρθρα 5 ή 6 αντίστοιχα)

8) Το 1936 επανεισάγεται η βασιλευομένη Δημοκρατία και επανέρχεται το Σύνταγμα του 1911 με την προαναφερθείσα διατύπωση του όρου Ελληνας πολίτης.

9) Η στερεότυπη αυτή διατύπωση επαναλαμβάνεται και στο επόμενο ελληνικό Σύνταγμα της 1ης Ιανουαρίου 1952 στο οποίο ορίζεται αόριστα ότι:

«Πολίτες είναι όσοι απέκτησαν ή αποκτήσωσι τα χαρακτηριστικά του πολίτου, κατά τους νόμους του κράτους» (άρθρον 3)

10) Τέλος ελαφρά διαφοροποίηση επέρχεται στο ισχύον Σύνταγμα της 6ης Μαρτίου 1986 το οποίο καθορίζει αόριστα ότι:
«Ελληνες πολίτες είναι όσοι έχουν τα προσόντα που ορίζει ο νόμος» (άρθρ.4 παρ.3)

11) Ο Κώδικας Ελληνικης ιθαγένειας Κ.Ε.Ι. (ν.δ. 3370/1955):

Αρθρο 19: Οποιος φύγει από την Ελλάδα και δεν θέλει να επιστρέψει, παύει
να είναι Ελληνας !!!
Αρθρ.20: Οποιος φέρεται "αντεθνικά" στο εξωτερικό παύει να είναι Ελληνας !!!

12) Εκκλησιαστικό έγγραφο του 1904 στο οποίο προηγείται το κρατικό σύμβολο του Βασιλείου της Ελλάδος πάνω από την Ιερά Σύνοδο. Η ταύτιση Κράτους -
Εκκλησίας ήταν και είναι απόλυτη. Με την θέσπιση του ΚΕΙ το 1955, καθορίσθηκε ο τρόπος κτήσης της ελληνικής ιθαγένειας από αλλοδαπούς του εξωτερικού που είτε γεννήθηκαν από έλληνες γονείς (άρθρ.1), είτε ζώντες στο εξωτερικό «συμπεριφέρονται ως Ελληνες» (άρθρ.5 παρ.1) χωρίς ωστόσο να καθορίζεται ποια είναι η πρέπουσα ελληνική συμπεριφορά η οποία κρίνεται ανεξέλεγκτα από τις τοπικές προξενικές Αρχές της Ελλάδας και τους απεσπασμένους σε αυτές πράκτορες της Ε.Υ.Π... Επίσης καθορίζεται η όλη διαδικασία απόκτησης ελληνικής ιθαγένειας που απονέμεται με απόφαση του Υπουργού Εσωτερικών (άρθρ.6 παρ.3). Παρά την έκταση του νομοθετήματος (35 άρθρα) δεν υπάρχει ορισμός του Ελληνα με την έννοια της εθνικής καταγωγής.
Με το άρθρο 9 επιβάλλεται όρκος ειδικού τύπου για όσους αλλοδαπούς αποκτούν την ελληνική ιθαγένεια.
Υπενθυμίζεται ότι στο άρθρο 19 του ΚΕΙ που καταργήθηκε πρόσφατα, υπήρχε η δυνατότητα αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας για όσους αλλογενείς εγκατέλειψαν την Ελλάδα χωρίς πρόθεση να επιστρέψουν. Δεν προσδιορίζεται πως εξακριβώνεται όταν κάποιος που βρίσκεται στο εξωτερικό δεν έχει πρόθεση να επιστρέψει στην Ελλάδα. Η καταργηθείσα έπειτα από διεθνή πίεση απαράδεκτη αυτή διάταξη χρησιμοποιήθηκε ως νομικό εργαλείο για την βιαία αφαίρεση της ελληνικής υπηκοότητας από 80.000 Μουσουλμάνους Τούρκους της Θράκης που κατά καιρούς ταξείδευαν στην Τουρκία, μεθόδευση που αποτέλεσε αντικείμενο διεθνούς κατακραυγής κατά της Ελλάδας.
Παρά την κατάργηση του άρυθρου 19, στο διατηρούμενο άρθρο 20 του ΚΕΙ παρέχεται η δυνατότητα αφαίρεσης της ελληνικής ιθαγένειας σε έλληνες πολίτες της διασποράς «που ενήργησαν προς όφελος αλλοδαπής Πολιτείας πράξεις ασυμβίβαστους προς την ιδιότητα του Ελληνος και αντιθέτους προς τα συμφέροντα της Ελλάδας».
Η διατηρούμενη απαράδεκτη αυτή διάταξη που παραβιάζει κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα, χρησιμοποιήθηκε τα τελευταία χρόνια ως νομικό έρεισμα για την αφαίρεση της ελληνικής ιθαγένειας από εκατοντάδες ομογενείς του εξωτερικού που δήθεν επροπαγάνδιζαν αντεθνικά υπέρ της Δημοκρατίας Μακεδονίας.

doctor

Disposition21 είπε...

Το είχα ακούσει κι εγώ αυτό (ότι οι Γάλλοι δεν ήθελαν να ονομαστεί η Αγγλία Βρετανία) αλλά δεν ήξερα αν ισχύει. Με διαφώτισες.

Άσχετο με το ποστ, τι νομίζεις παίζεται με τον Λουγκαβόι;
Και γιατί το Κρεμλίνο να παραδώσει τον Λουγκαβόι στη Βρετανία, τη στιγμή που η Βρετανία προσφέρει άσυλο και στηρίζει καταζητούμενους στη Ρωσία πρώην ολιγάρχες, κλέφτες και μαφιόζους, βλέπε Μπερεζόφσκι.

ioannisk είπε...

Δημήτρη
Έχει πλάκα πως αλλάζει ο (συνταγματικός) ορισμός του Έλληνα κάθε λίγα χρόνια :)

Πάντως ο ορισμός της "1ης Μαϊου 1827" μου αρέσει. Είναι πολύ ανοιχτός, δίνει το δικαίωμα να είναι Έλληνες και σε ξένους.

--------------------------
Disposition21
Γαλλική πρεσβεία στο ΗΒ, ενότητα French & British Cooperation. Αν ψάξεις στο web γελιοποιείς το παραμυθάκι σε ένα λεπτό.


Λοιπόν άκου τι μου είπε ο σύνδεσμος μου στην ΜΙ6 :))) Δεν ξέρω τι ακριβώς παίζεται πάντως μου άρεσε η στάση της Βρετανίας, όλες οι υπόλοιπες Ευρωπαϊκές χώρες παρά ήταν υποχoρητικές με την Ρωσία, ίσως να φταίει που διαβάζω τους λυγερούς και τους παπακωσταντίνου κάθε μέρα και τσαντίζομαι. Πάντως η Γαλλία υποστηρίζει τη Βρετανία Bernard Kouchner confirms French solidarity with British on Litvinenko. Ο Guuardian χθες είχε ένα καλό άρθρο θα ψάξω να το βρω.

Ο Μπερεζόφσκι σίγουρα είναι ολιγάρχης και κλέφτης (μαφιόζος δεν ξέρω) αλλά το μεγαλύτερο του "έγκλημα" είναι ότι δεν υποστηρίζει Πούτιν Moscow's suburb for billionaires.

IdentityCafe είπε...

Systhhmatikos, organwtikos kai katatopistikos...

Posa xronia exeis na pas ellada?
:) Lol

poly wraia arthra ta teleutaia sou...

ioannisk είπε...

IdentityCafe
Στην Ελλάδα ζω τα τελευταία 9 χρόνια :P

Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

---------------------
Disposition21
Δεν βρήκα το άρθρο στον guardian αλλά μία καλή ανάλυση έχε ο τελευταίος economist: Anglo-Russian relations
The big freeze

ροΐδης είπε...

εξαιρετικό κείμενο!... δεν έχω τον χρόνο για πολλά, μόνο που στη Γαλλία πια δεν ενδιαφέρει τον κόσμο τι γλώσσα επιλέγει η Βρετάνη ή η Κορσική, κατά τ' άλλα θα έγραφα αυτά που γράφει η L’Enfant de la Haute Mer λόγω του ότι ζω σε γειτονική χώρα της Γαλλίας.

ioannisk είπε...

L’Enfant de la Haute Mer
Με δύο μέρες καθυστέρηση :(

Πολύ ενδιαφέρουσα η συσχέτιση ανάμεσα στο jus solis / jus sanguinis και στο communautarisme. Αυτονόητη και όμως δεν τα είχα συνδέσει μέχρι τώρα.

Είναι λογικό ένα έθνος που βασίζεται στο jus solis να μην δίνει σημασία στη "διαφορετικότητα του ατόμου". Αυτό ισχύει στη ΜΒ όπου το κράτος δέχεται την ύπαρξη παράλληλων "κοινοτήτων". Τον τελευταίο καιρό οι Βρετανοί έχουν second thoughs αν είναι σωστή αυτή η πολιτική μιας και στην πράξη δημιούργησε γκέτο. Στη Γαλλία όμως που επίσης ισχύει το jus solis οι παράλληλες "κοινοτήτες" θεωρούνται ανάθεμα και έτσι δεν είναι ανεκτές. Αν δεν κάνω λάθος η άποψη που κυριαρχεί είναι (το γράφω και στο post) πως "Γάλλος είναι όποιος ζει στη Γαλλία και μιλάει Γαλλικά" από εκεί και πέρα το κράτος δεν ενδιαφέρεται για τις διαφορετικότητες / ιδιατερότητες του κάθε πολίτη αλλά παράλληλα δεν δέχεται και την ύπαρξη παράλληλων "κοινοτήτων". Όπως και στη ΜΒ έχουν δεύτερες σκέψεις αν η πολιτική τους είναι σωστή μιας και εκεί υπάρχουν γκέτο μόνο που δεν είναι πολιτισμικά.

Όσον αφορά την ιδιότητα του μέλους του έθνους (nationalité) και της ιδιότητας του πολίτη (citizenship) στις περισσότερες περιπτώσεις οι ιδίοτητες είναι ταυτόσιμες. Υπάρχουν ελάχιστα κράτη που να δέχονται την ύπαρξη πλέον του ενός έθνους στην επικράτεια τους. Δυσκολεύομαι να βρω άλλη χώρα πέρα από την Ισπανία. Η άποψη μου σε αυτό το θέμα είναι απλή: το έθνος πρέπει να ορίζεται από τους θεσμούς (civic nation) και όχι από πολιτισμικούς παράγοντες (cultural nation). Δηλαδή επιλέγω jus solis, Έλληνας είναι όποιος ζει στην Ελλάδα.

Από την άλλη όμως είμαι post-nationalist, δεν χρειάζομαι έθνη για ψυχολογική ή οποιαδήποτε άλλη υποστήριξη :) Είμαι ένας πολίτης και μου φτάνει.

ioannisk είπε...

ροϊδης
Αν δεν κάνω λάθος ζεις στις Βρυξέλλες και μιας και είναι το χωριό που μεγάλωσα και έκανες αναφορές στις γλώσσες:
Linguistic follies.

Βρυξέλλες η πρωτεύουσα του Βελγίου και τα Φλαμανδικά, η γλώσσα που κυριαρχεί στο σύνολο της χώρας, έρχεται τέταρτη μετά τα Γαλλικά, τα Αγγλικά και τα Αραβικά :)))

haris είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
haris είπε...

ΓΙΑΤΙ ΝΤΡΕΠΟΣΑΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΔΕΧΤΕΙΤΕ Ο,ΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ; ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΣΑΝ ΕΜΑΘΑΝ ΝΑ ΜΙΛΑΤΕ ΑΝΤΙ ΝΑ ΟΥΡΛΙΑΖΕΤΕ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΣΑΣ ΚΑΤΕΒΑΣΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΡΩΓΑΤΕ ΑΚΟΜΑ ΒΕΛΑΝΙΔΙΑ. ΓΙ΄ ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΕΙΣΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΤΕ. ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΑΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΑΝ ΑΠΟ ΖΩΑ ΠΟΥ ΕΙΣΑΣΤΑΝ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΤΟΥΣ ΜΙΣΕΙΤΕ.

ΙωάννηςΚ (πρώην ioannisk) είπε...

Μετά από καιρό ας σχολιάσω :)

@haris
Υποθέτω ότι γνωρίζεις ότι αν γράφεις με κεφαλαία γράμματσ στο ίντερνετ σημαίνει ότι φωνάζεις, παρόλα αυτά θα σου απαντήσω: σε παρακαλώ πολύ πες μου σε ποιο σημείο του κειμένου ή των σχόλιων βασίζεσαι για να γράψεις ότι: ΓΙΑΤΙ ΝΤΡΕΠΟΣΑΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΔΕΧΤΕΙΤΕ Ο,ΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΣΑΣΤΕ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΕΛΛΗΝΕΣ

Το υπολοιπο κείμενο σου είναι εθνικός μύθος, άλλωστε το 2014 ο βασικό λόγος που η Ελλάδα δεν έχει γνωρίσει την ανεξέλκτη χρεοκοπία είναι τα δάνεια των δυτικών χωρών...